33

Wczoraj ukończyłam 33 rok życia. Piękny czas. Dziękuję z całego serca rodzinie i przyjaciołom za pamięć i życzenia. Wiem, brzmi pompatycznie, ale widocznie z wiekiem pada na mózg i słów brak.

Jezu. Muszę coś tu dopisać bo brzmi jakby mi kto mózg wydrążył. To były samotne urodziny. Znaczy z Grzegorzem i Małą, którzy byli moimi najmilszymi kompanami, ale bez na przykład bibki do drugiej nad ranem, jaką miała moja Babcia na 88 urodziny (20 listopada ja miałam 33, a Babcia 88). Ale nie o tym dziś chciałam, bo tak naprawdę to pławię się w cudownej świadomości posiadania rodziny i przyjaciół. I to jakich! Wspaniałych. Wspierających. Kochających. Znających mnie  doskonale. Rozumiejących. To moje wielkie szczęście i ogromna radość. Bo dziś czuję, że wygrałam swoje życie. Wygrałam, bo nie jestem sama.

Wzruszam się ciągle i czytam wciąż na nowo niezwykle osobiste życzenia, oglądam upominki niezwykłe i jedyne. Dobrze mi.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s